به عکس های زیر از کتاب "فرزندان استر"، انتشارات کارنگ، هومن سرشار، دقت کنید:
سوال: چه کسانی به غیر از جهود این کتاب ها را می خواندند(چون الفبای به کار رفته در این اسناد عبری و زبان نوشته ها فارسی می باشند)؟ جواب: یهودیان این کتاب ها را برای غنای فرهنگی خود تالیف کرده اند و به همین دلیل الفبای آن ها عبری است ولی در بازه زمانی معیینی برای اینکه مسائل لو نرود این کتاب ها را به الفبای عربی بازنویسی کرده اند. سپس گفته اند: آقایان روشنفکر فارس و تورک بفرمایید این ها شاعران و ادیبان شما هستند!
سوال: آیا اسنادی قدیمی تر از این اوراق فارسی- یهودی و با الفبای دیگر(چون عربی) موجود است؟ جواب: چنین اسنادی هرگز وجود ندارند. زیرا تا سده های بسیار طولانی از اسلام، خط عرب هنوز تکامل و یکسان نویسی خود در تمام سرزمین ها را به دست نیاورده بود و به دلیل فقدان قلم مناسب و نایاب و گران قیمت بودن کاغذ، هیچ کتابی با هیچ الفبایی در جهان منتشر نشده است. این آثار نیز قدمت فراوانی ندارند و به تکاپوی کنیسه برای تدارک اسناد فرهنگی جعلی برای مردم منطقه بر می گردند که امروزه ما آن ها را آثار عارفان و ادیبان فارس و تورک می شناسیم!